Wie wil jij zijn?

De sociale prater. De party animal. De supervriendin. De perfecte persoon.

Wie we wíllen zijn, is dat ook diegene die we echt zijn?

In de eerste Flow van 2019 staat een artikel met de titel ‘Afscheid van wie we wíllen zijn‘. De titel heeft een enorme aantrekkingskracht op me, omdat dit een heel groot ding is waar ik mij me bezighoud in mijn coach praktijk. Maar ook iets wat een groot deel van mijn leven heeft bepaald.

Vroeger wilde ik altijd Miss Perfect zijn. Degene die leuk in de omgang is. Die op mensen afstapt en praatjes aanknoopt. En er dan ook nog eens perfect uitziet. Mijn ideaalbeeld.

Eeuwige twijfel en teleurstelling

Helaas haalde de realiteit mij in. Als introvert luisterde ik veel liever en haakte ik aan wanneer ik dacht dat ik wat zinnigs te vertellen had. En dan het eeuwige twijfelen voordat ik de deur uitging. Staat deze kleding mij wel goed? Zit mijn make-up er wel goed op? Zie ik er wel leuk genoeg uit?

“Vandaag ga ik er echt voor zorgen dat ik de lachers op de hand heb en ga ik mensen aanspreken. Gewoon, omdat dat zo hoort!”

En dan bij thuiskomst teleurgesteld zijn in mezelf, want ik had weer gefaald. Het was weer niet gelukt om aan mijn eigen ideaalbeeld te voldoen.

‘Een verhaal dat nooit ophoudt.’

Te bedenken dat dit op de middelbare school echt begon: in mijn hoofd iemand willen zijn en er nooit aan kunnen tippen. Dit heeft doorgezet tot 2015. Dat betekent dat ik bijna 20 jaar in conflict ben geweest met mijn ideaalbeeld hoe ik van mezelf moest zijn. 20 jaar!

Blijven pushen

Wat heeft het mij in die jaren opgeleverd? Het gevoel van falen, het straffen van mezelf dat ik niet voldeed aan mijn eigen hoge eisen. Mezelf niet willen accepteren hoe ik echt was. Mezelf blijven pushen en telkens weer teleurgesteld huiswaarts keren.

In die tijd is het niet bij mij opgekomen dat ik mijn ideaalbeeld nooit zou kunnen worden, omdat ik niet zo ben. En dat het prima is dat ik niet zo in elkaar zit.

Van wie moet dit?

In het artikel in de Flow staat het volgende geschreven: “Doe ik dit omdat ik het leuk vind om nieuwe opties te onderzoeken, omdat ik het wíl of doe ik dit omdat ik het van mezelf moet? Omdat iederéén het doet?”

En daar wordt de spijker op de kop geslagen. We vergelijken ons zo ontzettend veel met anderen. Met diegene die succesvol zijn in de maatschappij. Diegene die het allemaal perfect voor elkaar lijken te hebben. Dus moeten wij ons ook maar zo gaan gedragen, er zo uitzien.

Ongezond

Ik kwam er op het laatst pas achter dat mijn ideaalbeeld heeft gezorgd voor een ongezonde blik op mijn zelfbeeld. En dat zorgde weer voor heel veel verspilde tijd en energie. Want het is ongezond om steeds iets van jezelf te verwachten wat niet in jou zit. Steeds maar over jouw grenzen heen gaan, terwijl je je daar niet prettig bij voelt.

Zelfacceptatie

Pas als je echt jezelf kunt zijn, dan accepteer je wie jij bent, in welke fase je dan ook zit in je leven. Met het gevolg dat je veel lekkerder in je vel zit en jij je niet meer druk maakt om hoe je van jezelf zou moeten zijn.

Tuurlijk heb ik nog momenten dat mijn ideaalbeeld weer om de hoek komt kijken. Maar met de stappen die ik heb gemaakt in het accepteren wie ik ben en wetende dat mijn ‘eigen ik’ work in progress is voor de rest van mijn leven, laat ik mijn ideaalbeeld lekker voor wat het is.

Ik ben nu eenmaal iemand die graag luistert. Iemand die liever een diepgaand gesprek voert, dan doet aan small talk. Iemand die heel uitbundig kan zijn en ook weer heel graag op zichzelf is. And it’s all good!

Published by

One thought on “Wie wil jij zijn?

Geef een reactie