Personal

‘Waarom durf ik het niet?’

Keuzes maken. De een is er heel resoluut in en kan zonder blikken of blozen de knoop doorhakken. De ander kan eeuwig blijven wikken en wegen en dan nog moeite hebben om die keuze te maken. Ik behoor duidelijk tot die laatste groep. En dat heeft voor flink wat problemen gezorgd.

keuzesmaken_hft.jpg

Als het gaat om de basale dingen (boodschappen, wat eten we vandaag, welke kleding trek ik aan) ben ik heel goed in knopen doorhakken. Hoe anders is het op emotioneel, persoonlijk vlak…

It never ends
Altijd maar rekening houden met anderen en vooral veel erover nadenken:

Ik wil wel, maar…

  • wat zullen zij ervan vinden?
  • wat zullen zij over mij denken?
  • ik kan hun toch niet in de steek laten?

Terwijl je gevoel schreeuwt dat het tijd is om een keuze te maken. Pffff…ik word weer moe als ik daaraan denk.

Het resultaat
En wat levert al dat wikken en wegen uiteindelijk op? Huilen, slapeloze nachten, twijfel aan jezelf en angst. Angst om te falen, angst om in de steek te worden gelaten, angst om ontmaskert te worden.

En dan heb ik het nog niet eens over de tijd die jij eraan besteed. De tijd dat je bezig bent met al die scenario’s die door je hoofd spoken. Talloze situaties worden afgewogen: ‘Wat nou als ik…?‘ Waarom? Omdat ik geen controle kon krijgen over de uitkomst. Geen zekerheid voor mijzelf kon scheppen en vooral omdat ik anderen niet voor hun hoofd wilde stoten.

’t Zit allemaal tussen je oren
Misschien lees je dit en denk jij: ‘Wat maak je het jezelf dan moeilijk!’ En ik geef je groot gelijk. Door geen knopen te durven doorhakken en altijd maar rekening te houden met wat anderen er van zouden kunnen denken, ben je alleen maar in je hoofd bezig. Jouw gevoel, datgene wat je echt wilt, wordt op die manier aan de kant gezet en als niet belangrijk beschouwt.

Door al dat denken kwam ik steeds verder van mijn gevoel af te staan. Terwijl mijn gevoel, mijn intuïtie heel duidelijk aangaf welke keuze het beste voor mij was. Maar ik durfde er niet op te vertrouwen.

Wake-up call
Tot het moment dat ik een klap in mijn gezicht kreeg: mijn burn-out! Dan leer je wel dat je knopen moet doorhakken. Een van de eerste keuzes waar ik mee te maken kreeg was meteen een hele grote: ik ben gestopt met werken. Ik moest wel, want ik kon simpelweg niet meer. Ik voelde me ellendig, emotioneel instabiel en totaal niet gelukkig. Door in zo’n dal te belanden word je met je neus op de feiten gedrukt. Ik wist dat ik niet meer alleen kon leven puur vanuit mijn gedachtes. Mijn gevoel moest ik serieus nemen. Het roer moest om.

Je staat er niet alleen voor
Een periode van zelfonderzoek -zowel alleen als met hulp van anderen- brak aan en dit is tot de dag van vandaag niet opgehouden. Wat ik vooral heb geleerd is dat wanneer ik er zelf niet uit kom, dat ik het met anderen ga overleggen. Door die gesprekken krijg ik vaak een andere kijk op de situatie en kan ik het loskoppelen van mijn gedachtes.

Tuurlijk komt het oude gedrag nog wel eens om de hoek kijken. Maar ik verzuip er niet meer in. Durven keuzes maken moet je leren. Als je dat eenmaal kunt, zonder je schuldig te voelen, zonder dat je het volledig laat afhangen van de mening van anderen…wauw!

Elke dag leer ik opnieuw.
Elke dag leer ik bewuster te leven.
Elke dag leer ik beter keuzes te maken vanuit mijn gevoel.

Hoe zit dat bij jou?


Is dit een onderwerp waar je mee worstelt? Wil jij graag leren hoe jij meer in contact komt met je gevoel, in plaats van alleen bezig te zijn met die brei aan gedachtes?

Laat mij je helpen. Klik op de knop hieronder voor meer informatie.

Ik wil graag meer weten

Of maak gebruik van de mogelijkheid om gratis door mij gecoacht te worden.

Ik wil een gratis coachsessie.

Geef een reactie