Personal

Heb vertrouwen…in jezelf

In een wereld waarin het soms super slecht lijkt te gaan, waarin de ene na de andere aanslag wordt gepleegd, waarin kinderen van hun ouders worden gescheiden, waarin de angst regeert, is het heel moeilijk om te vertrouwen.

Als we het dichterbij gaan halen, dan is het misschien ook moeilijk te vertrouwen in jouw eigen kunnen, in jouw eigen verhaal. Waarom is het zo moeilijk en waarom houden we onszelf klein door te denken dat wat wij doen niet veel te betekenen heeft?

IMG_2515

Denk bijvoorbeeld aan het ontvangen van complimenten. Ik vond dit altijd zo moeilijk om gewoon ‘dank je’ te zeggen als ik een compliment kreeg. Of het nu over mijn kleding ging, of over wat ik had gepresteerd. Ik voelde mij er heel ongemakkelijk bij en moest ook altijd wat tegen over zetten om het compliment af te zwakken of teniet te doen: ‘Ja, maar het was in de uitverkoop’ of ‘Ja, maar zo heel belangrijk is het toch niet’.

Waarom durven we niet uit te komen voor onze kwaliteiten? Waarom durven we niet aan de wereld te laten zien wat wij in ons mars hebben?

En als je verder kijkt, dan kan het nog veel dieper gaan. Twee weken geleden had ik het over je aanpassen om ergens bij te horen (klik hier). En dat is wat wij zo snel doen. Jezelf, je ware ik aan de kant zetten, omdat wij niet vertrouwen in het feit dat jezelf zijn al meer dan genoeg is. Want als je daar niet in vertrouwt, ga je zoeken naar iets wat bevestiging geeft, iets dat buiten jezelf ligt. Zeker in de pubertijd wil je ergens bij horen, maar daarna lijkt het nog steeds zo te zijn. Denk maar aan alle schreeuwende reclame op tv, in tijdschriften en de artikelen op internet, waar het vaak neer komt op deze boodschap: ‘Voldoe je hier of daar aan, dan pas ben je gelukkig!’ Het is toch eigenlijk van de zotte dat we hiermee onze onzekerheid voeden en steeds verder af komen te staan van diegene die we echt zijn.

Want waarom laten we ons in hokjes drukken om maar ergens bij te horen? Waarom spreken we ons niet uit als we het ergens niet mee eens zijn?

Zeggen is het een, het daadwerkelijk doen is het ander. Daar is lef voor nodig. Wat eigenlijk een heel gek gegeven is. Waarom heb je lef nodig om te kunnen zijn wie je bent? Wat weerhoudt jou ervan om jouw ware zelf te kunnen zijn en daarin te geloven en erop te vertrouwen?

Ik heb het al in eerdere blogposts benoemt, en nu komt het weer: die innerlijke criticus, ‘your inner demon‘. Dat stemmetje in jouw hoofd, dat persoontje in je die jou behoedt voor gevaar. Die je verteld waarom je iets beter niet kunt doen. Die hunkert naar situaties die veilig zijn, niet buiten die hokjes gaan en die wil voorkomen dat je fouten gaat maken.

Let op! Het is nooit te laat om dat stemmetje niet meer te laten regeren. Het is nooit te laat om jezelf te accepteren wie je bent: met al je goede en slechte kanten. Weet waar je kracht ligt en wat jouw valkuilen zijn. Geloof en heb vertrouwen dat jij goed bent zoals je bent. En weet dat je het nu al zo goed hebt gedaan en nog steeds doet: ‘So far, you survived 100% of your worst days. You’re doing FINE!

Wil je hier verder over praten, jouw verhaal kwijt? Laat het me weten. Laat hieronder een berichtje achter of stuur mij een mailtje (tineke@hurrayfortoday.com).

Is dit een onderwerp waar je mee worstelt en wil je graag begeleid worden om zelfverzekerder en met meer ontspanning in het leven te staan? 

Of ken jij iemand die hier bij geholpen kan worden? Deel dit artikel.

Neem contact met mij op voor een vrijblijvend gesprek, waarin ik je graag uitleg wat ik voor jou kan betekenen.
(Voor zowel online als offline 1-op-1 coaching)

Geef een reactie